تحلیل ساختاری و مطالعه مزیت نسبی بانک ملی استان سمنان از نظر جذب سپرده در مقایسه با سایر بانک ها در سطح استان

قسمتی از متن پایان نامه :

2-5- صرافان و طلیعه بانکداری

نخستین بانکداران به مفهوم جدید ، صرافان بودند که به گونه قابل ملاحظه ای شمش و سکه های طلا را برای ذخیره و نگه داری می پذیرفتند . مردم علاقمند به ذخیره پولی هستند که پیش روی خطرات موسوم باشد ، اگر آنها بخواهند پس اندازهایشان به صورت پول باشد ، تنها دو راه پیش رو دارند ، یا اینکه خودشان سکه ها و پولها را ذخیره و پنهان نمایند و یا اینکه برای نگهداری ، آن را به شخص دیگری بسپارند .

از آنجایی که صرافان با فلزات گرانبها کار می کردند ، بالطبع وسایل و امکاناتی  نیز برای محافظت از این فلزات در اختیار داشتند. این امر باعث گردید که افراد محافظه کاری که دارای پول های طلا و نقره بودند ، صرافان را به عنوان امانتدار و محافظ پولهای خود در نظر گرفته و پولهای خودشان را به آنها بسپارند. این صاحبان پول که اولین سپرده گذاران در تاریخ بانکداری بوده اند، بدون شک انتظار داشتند که امانتدارها پولهایشان را دست نخورده نگه دارند. اگر چه امانتدارها ممکن بود در آغاز این کار را به عنوان یک لطف برای دوستانشان انجام دهند، اما درعمل وقتی که نگهداری پول بیشتر متداول گردید. صرفان کوشش کردند مواردی را به سپرده گذاران تحمیل کنند . بدین ترتیب که وقتی مردم پولی را نزد آنها ذخیره می کردند ، لزومی به پرداخت همان سکه ها نبود صرافان فقط تعهد می کردند که همان تعداد سکه را بعداً در اختیار فرد سپرده گذار قرار دهند . نتیجه چنین کاری این گردید که صرافان بتوانند موقتاً بخش از این سکه ها را به دیگری قرض دهند . در چنین شرایطی اگر تعداد کمی از مشتریان برای دریافت سپرده های خود به صرافی مراجعه می کردند ، وی این شانس را برای پرداخت به آنها داشت . به هر حال اگر صرافان وامهای کوتاه مدت با سر رسید معین پرداخت می کردند ، می توانستند انتظار دریافت مبلغ وام را به گونه ثابت و در تاریخ معین داشته باشند . هر هفته طلاهایی که به گونه وام پرداخت شده بود ، همراه با بهره آن به صندوق برمی گشت . در چنین شرایطی یک پدیده جدید اتفاق افتاد و آن اینکه تا به حال بهره تنها برای صاحب پول قابل دریافت بود ، اما از این به بعد راهی برای کسب بهره با بهره گیری از پول دیگران نیز به وجود آمد . درشروع تاریخ بانکداری ، وقتی سپرده گذاری می خواست پرداختی را بابت معامله ای انجام دهد ، می بایستی آغاز به امانت دار بابت دریافت بخشی از سکه ها مراجعه می نمود که البته زحمت چنین کاری کاملاً روشن می باشد . حال اگر بشود به جای انتقال خو سکه ها ، طلب را از طریق رسید سکه های سپرده گذاری شده پرداخت نمود ، کار بسیار اسانتر می گردد . در اثر یک چنین تفکری بود که رسیدهای ذخیره فلزات گرانبها ، (سکه ها ) نزد امانت دار که توسط امانتدار گواهی شده بود ، به عنوان وسیله پرداخت مورد بهره گیری قرار گرفت . این رسیدها ، (اسکناس های اولیه ) که توسط صرافان صادر شده بود، تنها به یک دلیل برای گیرنده آن قابل قبول بود و آن اینکه دارنده اسکناس اطمینان داشت که این اسکناس ها می تواند درمحل کار صرافان به سکه های طلا تبدیل گردد . بدین ترتیب قدم اساسی درتحول پول تحقق یافته و مردم شروع به بهره گیری ار رسیدها به جای خود سکه های فلزی گرانبها به عنوان واسطه مبادله نمودند (ونوس ،داور و میترا صفائیان ،1381). قدم بعدی در توسعه و گسترش بانکداری ، این کشف صرافان بود که نیازی نیست تمام سکه های سپرده گذاری شده درصندوق نگهداری گردد . زیرا تازمانی که سپرده گذاری مطمئن باشد که می تواند رسیدهایش را به فلزات گرانبها تبدیل نماید ، وی علاقه مند به پرداخت با رسید و سپرده گذاری سکه های طلا و نقره می باشد . البته در هر روز مقداری سکه از سکه های سپرده گذاری شده برداشت می گردید ، اما سکه های بیشتری نیز سپرده گذاری می گردید . صرافان به زودی دریافتند که به گونه متوسط ، مقدار سکه های برداشت شده و سکه هایی را که روزانه سپرده گذاری می گردد ، برابرند . با وجود این روزهایی هم وجود داشت که مقدار برداشتها از سپرده ها تجاوز می نمود . اگر صرافان می توانستند روزهایی را که احتمالاً مقدار برداشت از سپرده ها تجاور می نمود و مبلغ آن را پیش بینی کنند . دراین صورت می توانستند یک ذخیره احتمالی را نیز نگهداری نمایند (ونوس ،داور و میترا صفائیان ،1381).

به هر حال ارزش رسیدهایی که صرافان صادر می کردند بیشتر از ارزش فلزات گرانبهایی بود که نزد انها امانت گذاری می گردید . همین گونه، ارزش پول یا ذخایری که صرافان برای پاسخگویی به پرداخت سکه های طلا و نقره دردست داشتند ، فقط بخشی از ارزش رسیدهایی بود که آنها صادر نموده بودند. بدین ترتیب بود که نظریه ذخائر جزئی بانکی متولد گردید ،(روشی که در آن ذخیره بانک فقط درصدی از کل ذخیره هاست ) و صرافان از یک امانت دار صرف فلزات گرانبها به یک بانکدار تبدیل گردیدند.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

در چنین شرایطی مردم متقاعد می شوند که یک منفعت دوجانبه در این سیستم که تنها بخشی از ذخایر نگهداری می گردد ،هست. از یک طرف بانکدار سلامت، راحتی، سهولت انتقال و خدمات دفترداری را با هزینه بسیار کم و یا بدون هزینه ای برای آنها فراهم می نماید. از طرف دیگر و در عوض این خدمات ، بانکدارها مجاز هستند که سپرده های مردم را برای دادن اعتبار و وام بهره گیری نمایند.

سوالات یا اهداف پایان نامه :

سوال اصلی:

” بانک ملی استان سمنان از نظر مدل تغییر مکان – سهم، در چهار سپرده(جاری، قرض الحسنه، کوتاه مدت، بلند مدت) چه وضعیتی داشته می باشد؟

سوال فرعی:

الف) نرخ رشد سپرده های  بانک ملی استان سمنان متناسب با نرخ رشد سپرده های بانک های استان بوده می باشد؟
ب) تمرکز فعالیتهای بانک ملی استان از نظر جذب سپرده متناسب بوده می باشد؟

ج) بانک ملی استان سمنان دارای مزیت نسبی در جذب سپرده نسبت به بانک های استان می باشد؟

د) اولویت های جذب سپرده های  بانک ملی استان سمنان کدام می باشد؟

پایان نامه - تز - رشته حسابداری