همسریابی اینترنتی

 

بحث همسریابی اینترنتی به خصوص در مورد ازدواج موقت سالهاست که طرفداران زیادی را به خود جذب کرده(1) اما در صد موفقیت از طریق اینترنت تا چه اندازه است وچند در صد موفق به یافتن همسراز این طریق شده اندبنده خود در سایت قبلی ام که بخش همسر یابی را قرار داده بودم به این آمار دست یافتم که بیش از 95 در صد افرادی که کامنت گذاشته اند مرد بودندتازه آن تعداد کم هم که خود را به عنوان مونث معرفی می کردند بعضی هاشان کذب بودند در واقع می توان گفت تعداد خانمهای واقعی چیزی حدود 2 یا 3 در صد نسبت به آقایان بود تازه اینها هم نه عنوان داوطلب برای ازدواج موقت بلکه به به عنوان اظهار نظر موافق یا مخالف کامنت می گداشتند حال ممکن است بگوییم بعضی خانمها خودشان ممکن است به ایمیل افراد مورد نظر جواب دهند وعلنا خودشان ایمیل ودر خواست نگذارند ولی در این مورد هم من از کاربران خواسته بودم که هر کدانم که موفق به این می شوند که از طریق اینترنت واین سایت همسر یابی کنند مرا در جریان بگذارند که متاسفانه هیچ موردی در این مورد به من گزارش نشد -بنابر این این مسئله می رساند که همسریابی اینترنتی در زمینه ازدواج موقت تقریبا نا موفق است در اینجا به بعضی دلایل عدم استقبال جامعه زنان ازاین مسئله اشاره می کنم 1- عدم بستر سازی واطلاع رسانی دینی وتوجیه جامعه به خصوص زنان در این زمینه 2- قبح عرفی وترسی که زنان از بر ملا شدن موضوع دارند که منجر به ملامت آنها از سوی ناآگاهان به حقیقت متعه می شود 3- غرور زنها که نمی خواهند در این زمینه آنها اول قدم جلو بگذارند وبیایند مثلا به کسی ایمیل بزنند که بنده حاضرم با شما ازدواج موقت داشته باشم بلکه در این زمینه باید عملی به دنبال متعه بود آن هم رودر رو با احترام ودر خواست وبعضا اصرار {جالب اینجاست که بعضی آقایان در سایت همسریابی بنده تازه شرط وشروط هم برای خانمها می گذاشتند }4- عدم شناخت زنان از مردانی که در خواست می گذاردند 5- عدم دسترسی بسیاری از زنان واجد شرایط به اینترنت یا سایتهای همسریابی 6- عدم همخوانی سنی زنان واجد شرایط وآقایانی که در خواست می گذارند چون بسیاری از این زنان میانسال هستند ولی اکثر آقایان در خواست کننده نوجوان وجوانند 7- تعداد افراد واجد شرایط در خانمها باافراد واجد شرایط در آقایان خیلی متفاوت است مثلا مردها چه مجرد وچه متاهل هیچ مانعی برای ازدواج موقت ندارند ولی خانمها متاهلینشان که از رده خارجند مجردین هم که بنا بر فتوای اکثر مراجع اذن ولی لازم است فقط می ماند مطلقه ها وکسانی که شوهر خود را از دست داده اند و بعضی مجردینی که دارای شرایط هستند این افراد هم یک عده که سنشان به حدی بالاست که کسی رغبت به ازدواج باآنها را ندارد وبقیه هم یک عده شان فقط به فکر ازدواج دائم هستند وبه ازدواج موقت رغبتی نشان نمی دهند یک عده شان هم از این مسئله ترس یا کراهت دارند وفقط یک عده بسیار کم می مانند که حاضر به ازدواج موقتند که اینها هم عده زیادشان همان طور که عرض کردم از اینترنت وسایتهای همسریابی بی اطلاع هستند البته این در مورد ازدواج موقت است در مورد ازدواج دائم در صد موفقیت درهمسریابی اینترنتی به مراتب بیشتر است ومن این نوع همسر یابی را بهتر از خواستگاری های معمولی می دانم یعنی معتقدم که جوانها اول از این راه با هم آشنا شوند بعد به خواستگاری بروند زیرا خیلی ها قبل از خواستگاری همدیگر را نمی شناسند وبعد از خواستگاری هم یا به خاطر رو در بایستی ویا یک عشق ناخواسته مجبورند واقعیات دیگر را نادیده بگیرند ولی درآشناییهای اینترنتی ،افراد تمام خصوصیات وبیوگرافی وشرایط خود را می توانند بیان کنند واگر جنس مخالفی خود را منطبق بر آن خصوصیات وشرایط یافت آمادگی خود را اعلام می کند

 

با توجه به آنچه گفته آمد بنده با علنی مطرح شدن مسئله متعه در میان مردان مخالفم چون مردان بدون تبلیغ هم به دنبال این مسائل هستند مشکل از ناحیه زنان وعدم اسبقبال آنهاست بنا براین فقط باید در میان زنان این مسئله به شیوه های گوناگون مطرح شودونیاز به فرهنگ سازی فقط در میان زنان ودختران احساس می شود ومردان مشکلی ندارند در ثانی علنی مطرح نشدن این موضوع در جامعه مردان باعث آن می شود که فقط افراد با تقوی یا افراد واقعا نیاز مند به این مسئله رو آورند تا اینها بهتر وراحت تر بتوانند به متعه دست یابندروی همین اساس با تشکیل خانه های عفاف به صورت علنی وآزاد نیز مخالفیم به علاوه این مسئله اگر علنی شودسوء استفاده هایی از آن می شود یا مخالفتهای غیر منطقی با آن می شود که بیشتر چهره آن را مخدوش می کندعلاوه براین همان طور که گفته آمد زنان ودختران واجد شرایط ونیز موافق این مسئله در قبال مردان خواهان بسیار کمترند وعملا امکان متعه برای همه مردان وجود ندارد شاید بتوان گفت در قبال هر صد مرد خواهان دو یا سه زن وجود دارد که هم واجد شرایط وهم موافق باشند

 

طرح اصولی :

 

هر چند که مزایایی هم برای تشکیل خانه عفاف وجود دارد واگر دولت بخواهد این طرح را عملی کندلازم است که در هرشهر به تعداد لزوم این مراکز فقط با مدیریت افراد معتمد وبا تقوا وآگاه به مسائل شرع راه اندازی شود تنها کار لازم ایجاد یک قانون وآیین نامه در مورد این مراکز ونظارت برای جلوگیری از تخلف وسوء استفاده است اما مزایای این طرح:خانه عفاف از بعضی عواقب مربوط به مسئله عدم ثبت ازدواج که ممکن است برای بعضی ها مشکل ایجاد کند مانع می شود چون این مراکز هم می تواند محلی برای گذراندن مدت برای افرادی باشدکه مکان مناسب برای آن ندارند وهم مراکزجداگانه ای از دفاتر محضری برای ثبت ازدواج موقت باشند (که باید قانون این تبصره را در مورد خانه عفاف قائل شودوالا کار با صعوبت همراه می شود )ثانیاً : هم مسائل شرعی و هم بهداشتی خیلی بهتر در این مکانها با نظارت رعایت می شود سوم اینکه وقتی این مسئله قانونمند شودوموردحمایت دولت باشد ترس موجود برای این مسئله برای افرادی که شدیداً به این مسئله احتیاج دارند ودر عین حال ممکن است به گناه بیفتند از بین خواهد رفت ودیگر اینکه در خانه عفاف یک زن می تواند در یک روز باچندین مرد رابطه شرعی داشته باشد ومشکل مردان بیشتری به این طریق حل شود ولی در بیرون یک زن اگر متعه مردی شود در غالب موارد انحصار طولانی مدت به وجود می آید تازه غالبا در این گونه عقدها دخول هم صورت می گیرد وزن نیاز به عده نگه داشتن طولانی دارد

 

در مجموع باید این خانه ها کاملا مخفیانه عمل کنندوشرایط افراد برای ورود به این خانه ها چندان راحت وآسان نباشد تا جز افراد واقعا نیازمند به این کار مبادرت نکنند در مسئله ازدواج موقت باید معتدل باشیم اگر باب ازدواج موقت خیلی باز شود مشکل آفرین واگر هم بسته شود باز مشکل آفرین خواهد بود که بسیار مخرب می شود بنابراین باید در این مسئله آهسته ولی مستمر حرکت کرد وخانه های ازدواج موقت به صورت مخفی و بدون سروصدا با شرایط نه خیلی آسان عمل کنند